Waarom moet je eigenlijk uit de kast komen?
BLOG
“Waarom zou ik mezelf nog transgender noemen als ik al ruim 35 jaar geleden ben geopereerd?”
Die vraag uit mijn vorige blog bleef bij me hangen. Niet alleen vanwege mijn eigen verhaal, maar ook vanwege iets wat we inmiddels heel normaal lijken te vinden: het idee dat iemand die homo, lesbisch of transgender is op een bepaald moment 'uit de kast' moet komen. Maar waarom eigenlijk?
Hetero? Dan hoeft je niets te vertellen
Een jongen krijgt een vriendin. Niemand vraagt wanneer hij uit de kast komt als hetero. Een vrouw vertelt dat ze een man heeft ontmoet. Geen coming-out, geen officieel moment. Het wordt gewoon gezien als onderdeel van het leven. Maar wanneer iemand homo, lesbisch of transgender is, verwacht omgeving ineens dat die persoon daar iets over vertelt. Waarom?
Niet iedereen wil een aankondiging toch? Uit de kast komen kan ontzettend belangrijk zijn. Voor sommige mensen betekent het vrijheid, opluchting en eindelijk zichzelf kunnen zijn. Maar dat betekent niet dat iedereen zo'n moment nodig heeft. Misschien wil iemand helemaal geen verklaring afleggen. Misschien wil iemand gewoon leven, een partner meenemen naar een verjaardag of op het werk vertellen over zijn of haar leven zonder dat daar eerst een coming-out aan vooraf hoeft te gaan.
Openheid zou een keuze moeten zijn, geen verplichting.
En bij transgender mensen? Daar komt nog iets bij. Iemand kan tientallen jaren geleden een transitie hebben doorgemaakt en daarna gewoon als man of vrouw zijn gaan leven. Waarom zou die persoon zich dan voortdurend opnieuw als transgender moeten benoemen? Mijn verleden is onderdeel van mijn levensverhaal. Maar het hoeft niet automatisch mijn identiteit van vandaag te bepalen. Daarom blijft voor mij die vraag staan: “Waarom zou ik mezelf nog transgender noemen als ik al ruim 35 jaar geleden ben geopereerd?”.
Wordt het tijd dat we de vraag eens gaan omdraaien.
Niet: “Wanneer kom je uit de kast?”.
Maar: “Waarom zou je eigenlijk uit de kast móéten komen?”.
Je bent tenslotte meer dan een label. Meer dan je seksuele voorkeur. Meer dan je gender. En soms is iets gewoon een onderdeel van je levensverhaal, zonder dat je het aan de hele wereld hoeft uit te leggen.
We all have a story, right?!