Acceptatie en respect: wat verwachten we eigenlijk van elkaar?
In dit blog wil ik een onderwerp aansnijden over, 'wat verstaan we onder acceptatie? En wat verstaan we onder 'respectvol'.
Acceptatie kunnen we zien als, 'ik verwacht van jou dat jij mij accepteert om wie ik ben. Acceptatie kunnen we ook omschrijven als, ik verwacht van jou dat jij mij respecteerd om wie ik ben. Het zijn twee belangrijke factoren waar de plank soms volledig mis slaat. Als ik rondstruin op internet en ik zoek naar onderwerpen over acceptatie binnen de transgender groep, dan kom ik al meteen uit op negatief nieuws.
Acceptatie transgenders
De sociale acceptatie van transgender personen in Nederland staat onder druk en blijft op onderdelen steken. Ongeveer 1 procent van de Nederlandse bevolking identificeert zich als transgender. Hoewel de algemene steun voor gelijke rechten groot is, ervaren veel trans en non-binaire personen in de praktijk nog regelmatig negatieve opstellingen, intimidatie of onveiligheid.
Stand van zaken en cijfers
- Ruim 70 procent van de bevolking staat positief tegenover de basisrechten van transgender personen, maar de acceptatie voor non-binaire personen ligt lager (rond de 53 procent).
- Uit cijfers van instituten zoals Movisie blijkt dat online haat en negatieve zichtbaarheid in het publieke debat toenemen.
- Veel transgender personen geven aan bepaalde openbare plekken of situaties te vermijden uit angst voor negatieve reacties.
De vraag die ik mij regelmatig stel is, waar is de zelfacceptatie en zelfrespect gebleven binnen deze doelgroep. Al ruim 35 jaar hoor en lees ik dit soort berichtgevingen. De vraag die bij mij vaak oproept is, wat is meerwaarde. Meerwaarde om geaccepteerd te worden? Of meerwaarde dat je met jezelf aan het werk gaat om je dysforie te accepteren en te respecteren. Heb je acceptatie van een buitenstaander (vreemde) nodig? En waar moet dat van afhangen, wordt je leven beter? Ben je zo afhankelijk van de ander dat je niet jezelf kan zijn?
Ben je gelukkig met jezelf
We kunnen allemaal onszelf zijn, zolang je jezelf kan accepteren om wie jij bent. Ben je happy met jezelf. Ben je tevreden met jezelf. Kun je leven met jezelf. Ben je gelukkig met jezelf. Heb je respect voor jezelf. Hou je van jezelf. Accepteer je jezelf. Acceptatie heb je helemaal niet van een ander nodig om jezelf of gelukkig te zijn.
Je kan ook denken: "Ik hoef jouw goedkeuring niet om mezelf te kunnen accepteren, maar ik mag wél verwachten dat je mij als mens respectvol behandelt". Heel eerlijk, de hele wereld is inmiddels op de hoogte dat er mensen zoals wij zijn en dat we met elkaar in 1 samenleving leven. Wat wil je nu werkelijk van de ander die jou niet kent, niet weet wat voor persoon jij bent. Je bent niet dysforie, je bent ook maar gewoon een mens, net zoals ieder ander. De meeste mensen zijn helemaal niet dagelijks bezig met jouw genderidentiteit of dysforie. Je bent voor hen in de eerste plaats gewoon iemand die ze op straat, op het werk of ergens anders tegenkomen.
Kortom: Heb ik de acceptatie van een ander nodig om mezelf te kunnen accepteren?
Want zegt nou zelf, Je hoeft mij niet te begrijpen of mijn keuzes hetzelfde te vinden als ik, maar je kunt mij wel als mens respecteren.